Scabiës, schurft in (zorg)instellingen

Een (zorg)instelling is een gunstige omgeving voor de verspreiding van scabies omdat er veel lichamelijk contact mogelijk is tussen patiënten onderling en tussen patiënten en hun verzorgers. Ook de hoge concentratie van patiënten die meer risico lopen om de zeer besmettelijke vorm van scabies, scabies crustosa (of een tussenvorm), te krijgen, is een belangrijke factor. Een epidemie ontstaat dan ook snel, temeer daar er vaak sprake blijkt te zijn van verlate diagnostiek (bijvoorbeeld omdat er niet aan scabies wordt gedacht of door het niet kunnen aantonen van de mijt), falende bestrijdingsmaatregelen of een te korte follow-up periode.

Terugkeer van scabies na de eerste, tweede of zelfs derde zorgvuldig uitgevoerde behandeling kan zeer demotiverend werken bij betrokkenen.

Dit draaiboek geeft richtlijnen voor de maatregelen die genomen moeten worden bij een melding van scabies in een (zorg)instelling. De functie van de GGD is daarbij het adviseren en begeleiden van de instelling bij het te volgen beleid na een gemeld geval. Het (advies)beleid zal onder meer zijn gebaseerd op het aantal scabiespatiënten en het aantal betrokken contactpersonen.

Voor adviezen over de bestrijding van scabies in gezinnen wordt verwezen naar de LCI-richtlijn ‘Scabies’

Voor de maatregelen die genomen moeten worden bij patiënten met scabies in een ziekenhuis wordt verwezen naar de richtlijn ‘Scabies’ van de Werkgroep Infectiepreventie.

Het draaiboek is in overeenstemming met de richtlijnen soa-diagnostiek en therapie, zoals gegeven in de CBO-richtlijn ‘Seksueel overdraagbare aandoeningen en herpes neonatorum’, 2002.

De herziening van dit draaiboek is mede tot stand gekomen dankzij de scabies werkgroep van de GGD Rotterdam e.o., de hygiënecommissie van verpleeghuis Smeetsland in Rotterdam en anderen in het land die hun ervaringen hebben gedeeld.