RIVM_Logo

Carcinogenicity of insulin analogues

Proefschrift.

Diabetes patiënten hebben verhoogde bloed glucose waarden. Zonder een behandeling kan dit levensbedreigend zijn. Voor de behandeling is insuline beschikbaar, en er zijn zogenaamde insuline analogen ontwikkeld met verbeterde eigenschappen. Uit onderzoek zijn er aanwijzingen dat het gebruik van enkele van deze insuline analogen verbonden zou zijn aan een verhoogd kanker risico.

Het doel van dit promotie onderzoek is het evalueren van de bijdrage van blootstelling aan insuline analogen op de ontwikkeling van tumoren. Experimenten op celniveau lieten zien dat insuline glargine (LANTUS) de enige klinisch gebruikte insuline analoog is met een verhoogde cel deling activiteit. Glargine wordt echter snel afgebroken in metabolieten die geen verhoogde proliferatie lieten zien.

Met behulp van gen expressie analyses werd aangetoond dat niet de insuline receptor zelf, maar met name een familielid, de insuline groei factor-1 receptor (IGF1R), verantwoordelijk is voor de door insuline analogen geïnduceerde cel deling. De glargine metabolieten lijken niet deze IGF1R te activeren maar selectief voor de insuline receptor.

Uit experimenten is gebleken dat insuline glargine niet leidt tot een hoger aantal of een snellere aanzet van de borsttumoren. Echter langdurig gebruik van insuline analogen die met name de IGF1R kunnen activeren, zoals AspB10, leidt weliswaar niet tot een verhoogd aantal tumoren maar wel een versnelling van tumor ontwikkeling.

Samengevat suggereren alle data dat insuline analogen die zeer selectief zijn voor de insuline receptor geen invloed hebben op tumor ontwikkeling en progressie.

 

Home / Documenten en publicaties / Carcinogenicity of insulin analogues

RIVM De zorg voor morgen begint vandaag
Menu