Schizofrenie

Schizofrenie is een chronische psychische aandoening. Ze wordt gekenmerkt door een karakteristieke verstoring van het denken en het voelen, waarbij het contact met de alledaagse realiteit is verloren. In de nieuwste versie, DSM-5 (2013) is schizofrenie  de belangrijkste aandoening in de hoofdgroep schizofreniespectrum en andere psychotische stoornissen. In de DSM-5 wordt schizofrenie grofweg omschreven als een aandoening die wordt gekarakteriseerde door psychotische episoden ‘waarbij de patiënt het vermogen om de realiteit te toetsen verliest’.

Bij het vaststellen of iemand daadwerkelijk aan schizofrenie lijdt, zijn psychiaters en psychologen aan strikte criteria gebonden. Deze criteria staan vermeld in het handboek voor psychiaters, de DSM (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders). De meest algemene symptomen, die overigens niet allemaal en niet constant aanwezig hoeven zijn:

  • Wanen
  • Hallucinaties
  • Onsamenhangende spraak (bijvoorbeeld frequent de draad kwijtraken of incoherentie)
  • Ernstig chaotisch of katatoon gedrag
  • Negatieve symptomen, dat willen zeggen vlakke emoties, gedachten- of spraakarmoede of apathie
  • Het functioneren ligt op terreinen zoals werk, relaties of zelfverzorging duidelijk onder het niveau van voor het begin van de stoornis (of dat verwacht kon worden).
  • Symptomen van de stoornis zijn gedurende ten minste zes maanden ononderbroken aanwezig.
Economische evaluaties

Preventie van

Interventie

Doelgroep

Studie

Terugval schizofrenie

18 orale antipsychotica

Mensen met schizofrenie

Lin et al., 2016

Terugval schizofrenie

Ziprasidone

Mensen met schizofrenie

Bernardo et al., 2007

RIVM De zorg voor morgen begint vandaag
Menu