Maatregelen om smog te verminderen

Smog door ozon en fijnstof wordt slechts in beperkte mate veroorzaakt door lokale bronnen van luchtverontreiniging. Maatregelen als verlaging van de maximumsnelheid van het verkeer, hebben veelal een lokaal karakter. Dergelijke maatregelen hebben op de verbetering van de luchtkwaliteit bij smog en daarmee op het wegnemen van acute gezondheidseffecten van smog, slechts een marginaal effect. Zowel de Gezondheidsraad (advies van 14 december 1990) als de Centrale Raad voor de Milieuhygiëne (advies van 21 februari 1991) en het RIVM kwamen tot deze conclusie voor de situatie in Nederland. De Europese Commissie is van deze bevindingen in kennis gesteld. Voor smog geldt dat het voorkomen en beperken daarvan in hoofdzaak bewerkstelligd moet worden door structurele maatregelen waardoor de heersende concentraties afnemen en het risico op smog afneemt.

De kans op ernstige smog door te hoge concentraties SO₂ en NO₂ is uiterst klein. Iets dergelijks is echter onder zeer uitzonderlijke omstandigheden, bijvoorbeeld bij een calamiteit, niet geheel uitgesloten. Structurele emissies van deze stoffen door de zogenaamde gecontroleerde bronnen zullen vrijwel zeker niet de oorzaak van ernstige smog kunnen zijn. De meest voor de hand liggende maatregel om de luchtkwaliteit bij incidenten of rampen terug te brengen tot een veilig niveau, is om het incident, dan wel de ramp te bestrijden met gebruik van de daartoe beschikbare (lokale en regionale) bevoegdheden en middelen op het gebied van rampenbestrijding en crisisbeheersing, zoals vastgelegd in de gemeentewet en de wet op de veiligheidsregio’s. Ten behoeve van het treffen van maatregelen kan het Beleidsondersteunend Team Milieuincidenten (BOT-mi) geactiveerd worden.
Indien het vooruitzicht is dat het beëindigen van de emissie door een incident of ramp lang gaat duren, kunnen de betrokken overheden in onderlinge afstemming nagaan of het reduceren van de emissies uit de gecontroleerde bronnen (verkeer en industrie) een wezenlijke bijdrage kan leveren aan het verlagen van de concentraties. Bij dit besluit dient meegewogen te worden hoe groot deze bijdrage kan zijn, hoe lang het duurt voordat er resultaat is en welke neveneffecten dergelijke maatregelen hebben.