Verspreiding en frequentie

Nederland is sinds 1 augustus 1999 officieel vrij van brucellose (Brucella abortus en Brucella melitensis). Brucella suis komt in Nederland niet voor. De vrij-status is tot stand gekomen middels intensieve bestrijding (verplicht gesteld door de Gezondheidsdienst voor Dieren) en de pasteurisatie van melk. Via bewakings-onderzoek (bloedonderzoek bij niet melkgevende runderen, voornamelijk vleesvee, en tankmelk onderzoek bij melkgevend vee) blijft er een continu toezicht op deze vrij-status mogelijk. Indien een koe op een bedrijf verwerpt, is de veehouder verplicht om een bloedmonster van dit dier naar de Gezondheidsdienst voor Dieren te sturen om deze te laten onderzoeken op Brucella abortus. In Nederland worden sporadisch gevallen van menselijke besmettingen met Brucella gemeld, in het algemeen is dit na bezoek aan het (verre) buitenland.
In het bijzonder voor Brucella melitensis geldt, dat deze bacterie nog veelvuldig voorkomt in de gebieden rond de Middellandse Zee. Mensen die uit deze landen afkomstig zijn (bijvoorbeeld toeristen) kunnen de ziekte dus wel meebrengen. De reservoirs voor de bacterie in die landen zijn schapen, geiten, koeien, varkens en honden. Brucellose kan ook in Nederland worden ingevoerd via besmette dieren.