Verspreiding en frequentie

De ziekte komt veel voor in tropische gebieden, maar ook in landen rond de Middellandse Zee. Voorwaarde voor uitbreiding van de ziekte is dat de zandvlieg zich in een gebied kan vestigen. In vakantielanden als Spanje, Portugal, Italië en Frankrijk komt de ziekte voor. Met enige regelmaat wordt de diagnose leishmaniasis gesteld bij Nederlandse honden die mee zijn geweest op reis naar Zuid-Europese landen. Eenmaal terug in Nederland kan de ziekte zich niet verder verspreiden omdat de zandvlieg hier niet aanwezig is.
In de Middellandse Zeelanden worden bij hivgeïnfecteerde drugsgebruikers vaak co-infecties met Leishmania gezien. In dit geval wordt de parasiet waarschijnlijk overgebracht via besmette injectienaalden die gezamenlijk gebruikt worden.
Leishmaniasis komt niet voor in Nederland omdat de vector ontbreekt. Wel zijn er veel gevallen gediagnosticeerd van cutane leishmaniasis, vooral bij militairen die uitgezonden zijn naar endemische gebieden in bijvoorbeeld Irak en Afghanistan.
Viscerale leishmaniasis wordt wel gezien als importziekte, maar omdat de ziekte niet meldingsplichtig is zijn precieze aantallen van het aantal patiënten per jaar niet bekend.