Rapport in het kort
Onderzoek is verricht naar de verdeling van
sterigmatocystine in de korst van enkele kazen gerijpt in kaaspakhuizen, een
kaas gerijpt op het Nederlands Instituut voor Zuivelonderzoek (NIZO) en een
boerenkaas. Gebleken is dat het sterigmatocystine-gehalte over het
oppervlak van de kaas varieerde en dat bij de pakhuis-kazen
sterigmatocystine slechts tot op 2-3 mm diepte in de buitenlaag van de kaas
aantoonbaar was. De boerenkaas werd tot op 3 mm diepte op sterigmatocystine
onderzocht. De hoeveelheden sterigmatocystine, gevonden op deze diepte
deden vermoeden dat sterigmatocystine op grotere diepte ook nog aanwezig
was. De vraag of de waargenomen verdelingsverschillen tussen pakhuis-kaas
en boerenkaas kenmerkend zijn voor deze produkten, kan wegens het beperkte
getallenmateriaal in deze fase van het onderzoek niet worden beantwoord.
Voorgesteld wordt derhalve een afsluitend onderzoek naar de verdeling van
sterigmatocystine in kaas te verrichten.
