Raadpleeg uw huisarts als u bent gekrabd of gebeten, met name als de wond diep is. Ook bij bijtwonden door exotische dieren (bijvoorbeeld apen of slangen) dient u contact op te nemen met uw huisarts.

Wat te doen bij bijt- en krabwonden
Was krab- en bijtwonden eerst zelf met water en zeep en desinfecteer ze met betadine of alcoholoplossing (70%). 
Diepe wonden laat u beoordelen en verzorgen door uw huisarts of op de spoedeisende hulp. Omdat bij bijtwonden regelmatig wondinfecties optreden, worden uit voorzorg vaak antibiotica voorgeschreven.
Neem contact op met uw huisarts als bijt- of krabwonden niet goed genezen of als zij gepaard gaan met koorts of andere klachten. 
  

Mogelijke problemen bij bijt- of krabwonden:

• Tetanus:
  Neem na een verwonding door een dier contact op met uw  huisarts als u niet gevaccineerd bent tegen tetanus (DTP) of als uw laatste tetanusvaccinatie meer dan 10 jaar geleden  is geweest. 
• Hondsdolheid (rabiës):
  Bijtende honden (maar ook katten) kunnen hondsdolheid (rabiës) overbrengen. Dit komt in Nederland niet meer voor, maar in veel andere landen nog wel. Neem bij een bijtwond door een hond, kat of ander dier in het buitenland zo spoedig mogelijk contact op met een arts ter plaatse.          

In Nederland is een klein deel van de vleermuizen besmet met het hondsdolheidvirus. Neem daarom na een beet van een vleermuis, direct contact op met de huisarts. Als het mogelijk is om de vleermuis te (laten!) vangen, neem dan ook contact op met de meldkamer van de VWA: 0800-0488. Het is van belang, als dat mogelijk is, om de vleermuis op hondsdolheid te laten onderzoeken
Iemand die gebeten is door een dier met hondsdolheid moet zo spoedig mogelijk starten met een injectiekuur om hondsdolheid te voorkomen. Ook als het dier mogelijk hondsdolheid heeft maar niet onderzocht kan worden, moet gestart worden met de injectiekuur.
Kijk voor meer informatie over vleermuizen en hondsdolheid op de website van de VWA of op de website van de Vleermuiswerkgroep Nederland en de Vereniging voor Zoogdierkunde en Zoogdierbescherming. Ook de lokale GGD geeft informatie over vleermuizen en hondsdolheid.

Tekenbeten:
Een teek kan de ziekte van Lyme overbrengen. Wanneer u een teek op uw lichaam vindt, moet u die zo snel mogelijk verwijderen. Neem een pincet en pak de kop van de teek zo dicht mogelijk bij de huid beet (1), maak dan een rustige trekkende beweging waardoor de teek los komt (2). 

1                       2         

Deze plaatjes van het verwijderen van teken zijn gemaakt door het CDC (Centers for Disease Control and Prevention). Op Eurosurveillance is geschreven over de verschillende manieren om een teek te verwijderen. Gewoon recht omhoog trekken is de beste methode.

Pas als de teek weg is, ontsmet dan de plek met alcohol of betadine. Als er een heel klein stukje van de teek zou blijven zitten is dit niet erg, dat zal eruit zweren net zoals een splintertje. Noteer de datum waarop u de teek gevonden en verwijderd hebt. U hoeft hier niet voor naar de huisarts, maar de huisarts kan natuurlijk helpen als u het moeilijk vindt om zelf te doen.

Ga wél naar de huisarts als in de maanden na de tekenbeet:

• een rode vlek op de huid ontstaat die steeds groter wordt (groter dan 5 cm);
• een grieperig gevoel ontstaat met koorts en spierpijn;
• u dubbel gaat zien of een scheef aangezicht krijgt;
• u pijn, krachtverlies of tintelingen in uw ledematen krijgt;
• er gewrichtsklachten ontstaan.