Samenstelling van de stikstofdepositie

Stikstof of beter reactief stikstof komt in de lucht door emissies van uiteenlopende bronnen van vooral ammoniak en stikstofoxiden. Stikstofoxiden worden voornamelijk uitgestoten door verkeer en industrie, als bijproduct van verbrandingsprocessen. Ammoniak komt voornamelijk vrij bij landbouwactiviteiten door verdamping uit mest.

Hoe de uitstoot van stikstof1 zich verspreidt, hangt af van type bron, weersomstandigheden en omgevingsfactoren, zoals het landgebruik. Eenmaal in de atmosfeer worden de stikstofgassen verdund en kunnen ze met elkaar en met andere gassen reageren om op die manier fijnstof deeltjes te vormen, die grotere afstanden kunnen afleggen. Zowel de gassen als de deeltjes worden op hun reis door de lucht ook weer naar het aardoppervlak getransporteerd door turbulente wervels in de atmosfeer (droge depositie) en doordat ze oplossen in neerslag en op die manier weer op het aardoppervlak terecht komen (natte depositie).

stikstofkringloop

De totale stikstof depositie (N-depositie) bestaat uit verschillende stikstoftypen (gereduceerd (NHx), geoxideerd (NOy) en organisch stikstof) en verschillende vormen van depositie (droge en natte depositie). Op basis van een studie van Buijsman (2010) wordt in Nederland de depositie van organisch stikstof verwaarloosbaar geacht.

Met stikstof bedoelen we hier reactief stikstof. Dat is stikstof dat een verbinding is aangegaan met een ander atoom. Er wordt dus niet puur stikstofgas (N2) bedoeld dat vrijwel inert is en dus geen effect heeft op mens en milieu.

Home / Onderwerpen / A / Ammoniak / Samenstelling van de stikstofdepositie

RIVM De zorg voor morgen begint vandaag
Menu