In het project Meten op de Werkplek hebben RIVMRijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu en TNO met behulp van een RIVM-meetvest en een TNO-heuptas de blootstelling aan UVultraviolet-straling, geluid, temperatuur en fijnstof bij wegwerkers en bouwvakkers gemeten. De draagbaarheid van dergelijke meetsystemen verdient verdere aandacht in de toekomst.

John Bolte, Nicole Palmen, Edith van Putten, Erik Tielemans, Theo Vermeire

Het RIVMRijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu-vest werd als draagbaar en veilig ervaren, maar de wegwerkers beschouwen het wel als een last. De TNO-heuptas mocht alleen door bouwvakkers gedragen worden. Deze metingen met eenvoudige en draagbare sensoren zijn zeker niet als absoluut getal te interpreteren. Wel kunnen we activiteiten rangschikken naar piek- en gemiddelde blootstelling, waarop early warningsystemen kunnen worden ontwikkeld en werkprotocollen kunnen worden aangepast.

Veiligheid en betrouwbaarheid

Goedkope draagbare sensoren geven een schat aan data van gecombineerde, parallelle blootstellingen. Maar ze veroorzaken ook ongemak en zelfs mogelijk onveilige situaties voor de gebruiker. In dit gezamenlijk pilotproject van de RIVM-centra van Milieu & Veiligheid en externe samenwerkingspartners ArboUnie, TNO en De Haagse Hogeschool keken we daarom zowel naar de draagveiligheid, de bereidwilligheid en sociaal-psychologische kant als naar de validiteit van de metingen.