De bijdrage aan de stralingsdosis van de nucleaire installaties is relatief laag.

De dosis die leden van de bevolking kunnen ontvangen door lozingen van nucleaire installaties naar oppervlaktewater en in de lucht kan door middel van verspreidingsmodellen worden geschat. De dosis hangt af van woonplaats, gedrag en voedselconsumptie en ligt tussen één en enkele honderden nanoSv per jaar. De dosis is nergens hoger dan 1 microSv.