U bevindt zich op: Home › Gevaarsindeling › PBT/vPvB
Stoffen kunnen ingedeeld zijn als Persistent (niet of nauwelijks afbreekbaar in het milieu), én Bioaccumulerend (ophoping van de stof in organismen) én Toxisch (giftig) voor mens of ecosysteem.
Stoffen kunnen aangemerkt zijn volgens de strengere criteria van zeer Persistent én zeer Bioaccumulerend (very Persistent very Bioaccumulating).
Stoffen worden ingedeeld naar deze criteria, omdat er zorg bestaat dat PBT of vPvB stoffen kunnen accumuleren in het milieu, vooral in het mariene ecosysteem. Daarnaast zijn de gevolgen van deze accumulatie op lange termijn onvoorspelbaar en onomkeerbaar. De Europese overheden kunnen deze stoffen onder een streng autorisatie regime plaatsen.
Bekijk de PBT/vPvB stoffen via het European chemical Substances Information System (ESIS).
Criteria voor de indeling als PBT/vPvB
zijn o.a. vastgelegd in Annex XIII van de
REACH
Verordening (EC)
1907/2006. In principe moeten alle stoffen met een tonnage voor
productie of import hoger dan 10 ton per jaar worden onderworpen
aan een PBT/vPvB beoordeling. Als een
stof als PBT/vPvB gekenmerkt wordt,
dienen bedrijven zelf afdoende maatregelen te nemen. De Europese
overheden kunnen daarnaast deze stoffen onder een streng
autorisatie regime plaatsen.
Een soortgelijke beoordeling met vergelijkbare criteria vindt ook
plaats in andere internationale fora, zoals de Stockholm Conventie
van het Milieuprogramma van de Verenigde Naties
(UNEP) om de
gezondheid en het milieu te beschermen tegen persistentie
organische vervuilingen (POPs), het POP
protocol van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde
Naties (UNECE)
en de lijst van stoffen met mogelijke zorg van de Oslo-Parijse
Commissie
(OSPAR).
Onder REACH worden stoffen op hun PBT-
of vPvB-eigenschappen beoordeeld op basis van de
criteria die zijn vastgelegd in Annex XIII. Deze zijn toegelicht in
de
Guidance on information requirements and
chemical safety assessment, Chapter R.11. Vaak zijn niet
alle gegevens voor die toetsing voorhanden. Daarom zijn er ook
screeningscriteria vastgesteld, waarmee een initiële toetsing
mogelijk is. Voldoet een stof niet aan de screeningscriteria, dan
is de stof zeer waarschijnlijk geen PBT of
vPvB. Voldoet de stof wel aan de screeningscriteria,
dan kan nader onderzoek nodig zijn om na te gaan of de stof
werkelijk PBT of vPvB is.
De volledige PBT beoordeling bestaat uit twee stappen:
1) identificatie van PBT stoffen en 2) evaluatie van
de bronnen en belangrijkste emissieroutes naar het milieu. Dit om
de meest geschikte en effectieve maatregelen te nemen om de
emissies van PBT stoffen naar het milieu te
reduceren.