West Nilevirus is een zoönotisch, muggenoverdraagbaar virus dat
duidelijk een gevaar voor de volksgezondheid kan zijn. West
Nilevirus is aangetroffen op verschillende continenten in de
wereld, waaronder Europa.
Er zijn verschillende natuurlijke factoren die de verspreiding van
het virus naar Noord-Europa kunnen veroorzaken. Daarnaast kan het
virus ook via reizigers het land binnenkomen. De consequentie is
dat we niet kunnen uitsluiten dat West Nilevirus ook Nederland zal
bereiken. Het is daarom belangrijk dat er binnen Nederland
differentiaal diagnostiek voorhanden is.
Er zijn twee centra in Nederland die deze diagnostiek aanbieden;
Erasmus MC en het RIVM.
De incubatieperiode voor West Nilevirus is meestal tussen de 3-15 dagen. Ongeveer 80% van de geïnfecteerde personen vertoont geen symptomen en bij 20% komen milde griepachtige verschijnselen als koorts, hoofdpijn en spierpijn voor. Slechts een klein percentage (<1%) ontwikkelt een ernstig neurologisch ziektebeeld als encefalitis of meningitis. Als deze ernstige ziekte optreedt, is de kans op overlijden 4 tot 14%. Bij mensen van 70 jaar of ouder kan dit zelfs stijgen naar 15 tot 29%.
De natuurlijke cyclus verloopt via vogels naar muggen, vooral
Culex en Aedes species. Veel wilde vogels gelden als
replicatiegastheer en de mens en het paard als incidentiele
gastheer. De muggen raken geïnfecteerd doordat zij zich voeden op
besmette vogels en vervolgens verspreiden deze muggen de ziekte
door mensen en andere zoogdieren te steken.
Onder normale omstandigheden zal het virus niet van mens naar mens
worden overgebracht, maar het is mogelijk dat door bloed- of
orgaantransplantatie infectie optreedt.
De belangrijkste maatregel voor preventie is voorkómen dat de
mug kan steken door het dragen van bedekkende kleding. De onbedekte
huid moet ingesmeerd worden met muggenwerend middel dat
DEET bevat. Slapen
onder een muskietennet dat met muggenwerende vloeistof is
geïmpregneerd wordt daarnaast ook aangeraden.
West Nilevirus komt vooral voor in de mediterrane regio’s, Zuid- en Oost-Europa, West-Azië, Noord-Amerika en Zuid-Afrika. Het virus verspreidt zich echter steeds verder over de wereld. In 2010 waren er grote uitbraken in Griekenland en Rusland en er zijn sporadische gevallen bekend in Portugal, Spanje, Hongarije, en Italië.
Wereldwijde verspreiding West Nilevirus (Bron CDC, 2006)
Delen op: