Go to abstract

Samenvatting

Uit een verkennend onderzoek van het RIVM blijkt dat kruidenproducten uit de traditionele Chinese geneeskunde (Traditional Chinese Medicine; TCM) gebruikt worden voor alle denkbare medische aandoeningen. Op een enkele uitzondering na, zijn deze producten geen geneesmiddelen, maar warenwetproducten. Voor de consument en de beroepsbeoefenaars kan dit verwarrend zijn. Zij zouden er onterecht vanuit kunnen gaan dat kruidenproducten geneesmiddelen zijn. Zo worden deze producten niet conform de geneesmiddelenwetgeving door de overheid op een veilig gebruik beoordeeld en goedgekeurd vóórdat ze op de Nederlandse markt verschijnen, maar is de Warenwet van toepassing. Daarnaast leeft bij consumenten het hardnekkige misverstand dat natuurlijke producten, zoals kruiden, altijd veilig zijn.

De verschillende autoriteiten vinden de wet- en regelgeving voor deze producten duidelijk en goed toepasbaar. Uit het onderzoek blijkt echter onder andere dat de wettelijke status van kruidenpreparaten in Europa niet is geharmoniseerd, dat het toezicht op de kwaliteit van de producten incidenteel is en dat het Warenwetbesluit Kruidenpreparaten uit 2001 gedateerd is. De toe te kennen wettelijke status (geneesmiddel of warenwetproduct) heeft directe gevolgen voor de eisen die aan de productie, distributie en het gebruik van deze producten worden gesteld. Daarom beveelt het RIVM aan om vanuit de overheid duidelijk naar consumenten en beroepsbeoefenaren te communiceren welke praktische betekenis deze status heeft voor de kwaliteit, effectiviteit en veiligheid van het gebruik van deze producten.

Het aantal bedrijven dat zich als handelaar in producten uit de traditionele Chinese geneeskunde bij de Kamer van Koophandel heeft geregistreerd is de afgelopen 25 jaar sterk gegroeid, van enkele tot meer dan 150 in 2013. Hieruit zou de verwachting afgeleid kunnen worden dat de omvang van het gebruik van kruidenproducten uit de traditionele Chinese geneeskunde is gestegen. De daadwerkelijke omvang van het gebruik van deze producten is echter onbekend.

In hoeverre het gebruik van producten uit de traditionele Chinese geneeskunde mogelijk schadelijk is voor de gezondheid, is onduidelijk. Meldingen daarover lijken incidenteel en uitsluitend bij zware gevallen te worden gedaan, zoals bij de verwisselingen van de kruiden Aristolochia (1992) en Steranijs (2001) met een schadelijk alternatief. De werkelijke gezondheidsschade zou onderbelicht kunnen zijn. Nader onderzoek naar de aard en omvang van het gebruik van deze producten als pseudo-geneesmiddelen wordt aanbevolen.

Abstract

An exploratory investigation by RIVM has revealed that herbal products from Traditional Chinese Medicine (TCM) are being used for all medical conditions imaginable. However, apart from the odd exception, these products are not medicines but commodities. This may be confusing to both consumers and professionals, as they could unjustly assume the herbal products to be medicines. The Dutch government does not assess and approve these products for safe use according to the Medicines Act (GNW) before they are allowed to enter the Dutch market, only the Commodities Act is applied. Furthermore, there is a persistent misunderstanding amongst consumers that natural products such as herbs are always safe.

The various authorities consider the laws and regulations concerning these products to be clear and practicable. The investigation reveals however, that, among other things, the legal status of herbal preparations in Europe is not harmonized, product quality is only monitored incidentally, and the Herbal Preparations Decree (Commodities Act) from 2001 is outdated. The legal status to be assigned ('medicine' or 'commodity') will have direct consequences for the requirements for production, distribution and use of these products. Therefore, RIVM recommends the government to communicate clearly to consumers and professionals what practical impact the assigned legal status will have on the quality, effectiveness and safety of these products.

The number of companies registered with the Chamber of Commerce as traders in traditional Chinese medicine products has increased significantly over the past 25 years: from a small number to over 150 in 2013. As a result, one might expect that the use of herbal traditional Chinese medicine products has also increased, although actual figures are not available.

It is not clear to what extent the use of traditional Chinese medicine products could be harmful. Reports on health effects appear to be incidental and are only made in severe cases, such as when the herbs Aristolochia (1992) and Star Anise (2001) were substituted for harmful alternatives. As a result, the true extent of health damage could be underestimated. Further investigation into the nature and extent of the use of these products as pseudo-medicines is recommended.

Overig

Grootte
661KB