State of Infectious Diseases in the Netherlands, 2019

State of Infectious Diseases in the Netherlands, 2019

Go to abstract

Samenvatting

Het RIVM geeft elk jaar in de Staat van Infectieziekten een overzicht van de belangrijkste ontwikkelingen van infectieziekten in Nederland en, als het voor Nederland relevant is, in het buitenland. Deze jaarlijkse rapportage geeft beleidsmakers bij onder andere het ministerie van VWS en GGD’en inzicht in de ontwikkelingen.

Eind 2018 is een vaccinatiecampagne begonnen tegen meningokokken voor tieners. In 2019 hebben minder mensen een ernstige infectie met meningokokken W gekregen dan het jaar ervoor (van 103 in 2018, naar 62 in 2019).

Tussen eind november 2019 en eind januari 2020 hebben 66 mensen papegaaienziekte (psittacose) gehad. Dat aantal is veel hoger dan de gemiddeld 10 tot 20 zieken per jaar in de vijf jaar daarvoor. Alle gemelde patiënten zijn opgenomen in het ziekenhuis, van wie er een is overleden.

In 2019 zijn twee Nederlandse tropenartsen in Sierra Leone geïnfecteerd met Lassavirus. Beide patiënten zijn naar Nederland gebracht, waarna een van hen overleed.

De Staat van Infectieziekten geeft ook aan hoeveel ‘gezonde levensjaren’ verloren zijn gegaan door infectieziekten, uitgedrukt in disability-adjusted life years (DALY’s). Dit wordt ook wel de ‘ziektelast’ genoemd. De infectieziekten waaraan in 2019 in Nederland de meeste gezonde levensjaren verloren gingen, zijn ernstige pneumokokkenziekte (9.500 DALYs), griep (8.100 DALYs), en legionella (8.100 DALYs). Deze top-3 is al enkele jaren hetzelfde.

Het RIVM geeft ook alvast een eerste schatting van de ziektelast door COVID-19 in Nederland in 2020, gezien de grote impact van deze ziekte in Nederland en wereldwijd. De ziektelast in de eerste golf in 2020 (tot 1 juli) is geschat op, afgerond, 58.500 DALY’s. De meeste gezonde levensjaren zijn verloren gegaan door mensen die vroegtijdig zijn overleden aan COVID-19. Deze ziektelast is gebaseerd op het aantal patiënten van wie via laboratoriumonderzoek is aangetoond dat ze COVID-19 hebben. De werkelijke ziektelast is hoger, omdat lang niet iedereen met klachten op het virus is getest.

Abstract

In the State of Infectious Diseases in the Netherlands, RIVM provides an annual overview of the most important developments in relation to infectious diseases in the Netherlands and, insofar as relevant for the Netherlands, in other countries. This annual report provides policymakers, including those at the Dutch Ministry of Health, Welfare and Sport and the municipal health services, with insight into the relevant developments.

At the end of 2018, a vaccination campaign was started against meningococcus under teenagers. Fewer persons became infected with meningococcus W in 2019 than the previous year (decrease from 103 in 2018 to 62 in 2019).

Between the end of November 2019 and the end of January 2020, 66 persons were reported with psittacosis. That number is higher than the average of 10 to 20 patients per year in the five previous years. All reported patients were admitted to the hospital, and one patient died.

In 2019, two Dutch doctors in tropical medicine became infected with the Lassa fever virus in Sierra Leone. Both patients were transported to the Netherlands, after which one of them died.

The State of Infectious Diseases lists how many ‘healthy life years’ were lost due to infectious diseases, expressed in disability-adjusted life years (DALYs). This is also referred to as the ‘burden of disease’. The infectious diseases that resulted in the loss of the most ‘healthy life years’ in the Netherlands in 2019 were pneumococcal disease (9,500 DALYs), influenza (8,100 DALYs), and legionnaires disease (8,100 DALYs). These top-3 have remained the same for some years now.

We also report a first estimate of the burden of disease of COVID-19 in the Netherlands in 2020, in view of the large-scale impact of this disease in our country as well as globally. The burden of disease from the first surge of infections in 2020 (until 1 July) is estimated at (rounded off) 58,500 DALYs. Most life years were lost because people died earlier than they would have in a situation without COVID-19. This burden of disease is based on the number of patients who were diagnosed with having COVID-19 via laboratory tests. The actual burden is higher since not everyone with symptoms was tested for the virus.

Publisher

Instituut
Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM

Overig

Grootte
1275 kb