Textiel recycling in Nederland. Overwegingen over de chemische productveiligheid

Textiel recycling in Nederland. Overwegingen over de chemische productveiligheid

Go to abstract

Samenvatting

De Nederlandse overheid streeft naar een circulaire economie in 2050. Daarin worden producten, materialen en grondstoffen steeds hergebruikt in dezelfde of nieuwe toepassingen. Dit betekent onder andere dat in 2030 in textielproducten minimaal 30 procent gerecycled materiaal moet zitten.

Producten die gemaakt zijn van gerecycled textiel moeten voldoen aan Europese wetgeving voor chemische stoffen (REACH Registration, Evaluation, Authorisation and restriction of Chemicals (Registration, Evaluation, Authorisation and restriction of Chemicals)). De laatste jaren zijn steeds meer stoffen verboden in textielproducten voor consumenten, zoals weekmakers voor prints. Het RIVM heeft de ontwikkelingen van hergebruik van textielproducten en recycling van textiel in kaart gebracht. Ook heeft het onderzocht of er door recyclen verboden chemische stoffen in een product kunnen terechtkomen.

Het RIVM denkt dat de kans nu groot is dat kleding gemaakt van gerecycled (consumenten)textiel, voldoet aan de wettelijke grenswaardes voor stoffen. Het RIVM concludeert dat op basis van beschikbare gegevens over stoffen in nieuw en ingezameld textiel.

Het grootste deel van het ingezamelde textiel uit Nederland wordt nu naar het buitenland geƫxporteerd, waar het opnieuw wordt gedragen. Het textiel dat niet herbruikbaar is, bijvoorbeeld omdat het kapot is, wordt vooral gerecycled. Daar worden bijvoorbeeld poetslappen van gemaakt voor in de industrie of isolatiemateriaal. Van het ingezamelde textiel kan ook nieuwe kleding worden gemaakt. Dat wordt nu nog op kleine schaal gedaan bijvoorbeeld voor spijkerbroeken van katoenvezels uit ingezamelde jeans. Deze vezels worden gemengd met nieuwe katoenvezels omdat gerecyclede vezels minder sterk zijn dan nieuwe.

Er is nu nog weinig bekend of er gevaarlijke chemische stoffen zitten in producten die van gerecycled textiel zijn gemaakt. Het RIVM beveelt aan om een standaard protocol te maken om deze stoffen te meten. Dat is belangrijk om de veiligheid te kunnen blijven waarborgen. Ook heeft het van verschillende soorten vezeltypes in nieuw en gerecycled textiel, zoals katoen en polyester, in kaart gebracht welke chemische stoffen erin kunnen zitten. Dat geeft producenten en gebruikers van gerecycled textiel handvatten waar ze bij welke materialen op moeten letten.

Om het doel voor 2030 te halen, is het belangrijk dat kleding zo wordt gemaakt dat het goed te recyclen is. Dat betekent onder andere dat ontwerpers minder soorten textielvezels voor een product gebruiken. Ook moeten zij ervoor te zorgen dat verschillende materialen makkelijker te sorteren zijn.

Abstract

The Dutch government has set the target of achieving a fully circular economy by 2050. This means that by 2050 all raw materials, substances and products should be reused in the same or new applications. Textile products must contain at least 30 percent recycled material by 2030.

Products made from recycled textiles must comply with European legislation on chemicals (REACH). Over the past years, more and more substances have been banned for use in consumer textile products, including plasticisers for prints. RIVM has listed developments related to the reuse of textile products and the recycling of textiles. In addition, RIVM has investigated whether banned chemical substances can end up in textile products due to recycling.

According to RIVM, there is currently a high probability that clothing made from recycled (consumer) textiles meet the legal limits for chemical substances. This conclusion is based on available data on substances in new and collected textiles.

In the current situation, most of the collected textiles from the Netherlands are exported to other countries, where they are worn again. Textile items that are not reusable, for example garments which are torn, are mainly recycled, for example into cleaning cloths for industry or insulation materials. Collected textiles can also be used to make new clothing. This is currently done on a small scale, for example for jeans made from cotton fibres from collected jeans. These fibres are mixed with new cotton fibres, because recycled fibres are less strong than new ones.

Little is known about hazardous chemicals contained in products made from recycled textiles. RIVM recommends drafting a standard protocol for measuring these substances. This is important in order to guarantee safety, also in the long term. RIVM has also listed chemical substances that may be contained in different types of fibre in new and recycled textiles, such as cotton and polyester. This provides manufacturers and users of recycled textiles with an overview of substances to watch out for in specific materials.
To achieve the target for 2030, it is important for clothing to be made in such a way that it can be recycled properly. This means, among other things, that designers should use fewer types of textile fibres for a single garment. And they should make sure that materials can be sorted more easily.

Uitgever

Instituut
Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM