Wetenschappelijke en Europese beleidsontwikkelingen over veiligheid en duurzaamheid.
Dit is een Nederlandse samenvatting van de Engelstalige nieuwsbrief “RIVM on Advanced Materials”.
De volledige teksten zijn alleen in het Engels beschikbaar.
Medische toepassingen
Mogelijkheden van technologie mRNA-lipide nanodeeltjes bij kankerbehandeling te midden van financieringsuitdagingen
Recent onderzoek naar lipide nanodeeltjes (LNP’s) als revolutionair afgiftesysteem voor mRNA-vaccins heeft aangetoond dat COVID-19-mRNA-LNP-vaccins ook de kankerimmunotherapie kunnen versterken.
Deze positieve effecten werden gezien bij zowel dieren als mensen, en bieden nieuwe mogelijkheden voor snellere, universele behandeling van kanker met behulp van mRNA-technologie. Een grote klinische studie loopt nu om deze bevindingen verder te bevestigen.
In de (Verenigde Staten) wordt de verdere ontwikkeling van mRNA toepassingen echter belemmerd door aanzienlijke bezuinigingen en veiligheidszorgen die de overheid heeft geuit. Deze situatie zou ook invloed kunnen hebben op de ontwikkeling en acceptatie van LNP-gebaseerde geneesmiddelen in Europa. Europese initiatieven op het gebied van geavanceerde materialen (AdMa’s) zouden onderzocht kunnen worden om ervoor te zorgen dat de ontwikkeling van deze technologie behouden blijft voor zowel infectieziekten als kankerbehandeling en gentherapie.
Lees volledige tekst (in engels): Exploring the potential of mRNA-lipid nanoparticle technology in cancer treatment amidst funding challenges
ARBO
Goedkope optische sensoren kunnen nanomaterialen in de lucht vaststellen op de werkplek
Italiaanse onderzoekers ontwikkelden een eenvoudige en goedkope sensor om vast te stellen of er op de werkplek nanodeeltjes in de lucht zitten. Hiervoor gebruikten de onderzoekers het principe dat nanodeeltjes de intensiteit van bepaalde lichtgevende materialen dempen. Door cellulosefilters te behandelen met een polyvinylalcoholoplossing kunnen deze filters gebruikt worden om nanodeeltjes zichtbaar te maken onder (ultraviolet)-licht.
Dit principe is niet nieuw, maar de onderzoekers hebben laten zien dat deze methode gevoeliger is en op grote schaal geproduceerd kan worden. Hun filters bleven bovendien goed werken in variërende temperatuur en vochtigheidsomstandigheden, wat ze geschikt maakt voor mogelijke toepassing op de werkplek.
Het is nog onbekend wat de detectiegrenzen van deze sensoren zijn. Een validatie-onderzoek is nog nodig voordat ze in de praktijk kunnen worden gebruikt. Eenmaal gevalideerd, kunnen deze optische sensoren een belangrijk nieuw hulpmiddel bieden om de veiligheid van werknemers en onderzoekers die met nanomaterialen werken te bevorderen.
Lees volledige tekst (in engels): Low-cost optical sensors for workplace monitoring of airborne nanomaterials
Voedsel
Omgaan met analytische uitdagingen bij de veiligheidsbeoordeling van nanomaterialen in voedsel
De technieken om nanomaterialen in complexe biologische materialen en weefselste analyseren zijn de afgelopen vijftien jaar sterk verbeterd. Toch blijft het een uitdaging om deze nanomaterialen betrouwbaar te meten. Vooral het gedrag van nanodeeltjes in de darm en de opname via de darmwand, zijn lastig te bepalen. Bijvoorbeeld doordat nanodeeltjes in de darmen kunnen oplossen, samenklonteren of interacties aangaan met biomoleculen. Deze processen veranderen de eigenschappen van de nanodeeltjes. Dit maakt de gegevens die zijn bepaald met de oorspronkelijke nanodeeltjes vaak onvoldoende representatief. Dit is in het bijzonder van belang voor nanomaterialen die in voedsel kunnen zitten.
Internationale richtlijnen van de (Organisation for Economic Co-operation and Development) en (Europese Voedselveiligheidsautoriteit) benadrukken dat het belangrijk is deze processen te karakteriseren. Zijn deze processen onvoldoende duidelijk, dan wordt er voor de risicobeoordeling vaak vanuit gegaan dat het gaat om persistente nanodeeltjes. Een wetenschappelijke review van analysetechnieken laat zien dat geen enkele afzonderlijke techniek deze processen betrouwbaar kan karakteriseren. In een analysestrategie moeten daarom verschillende specifieke technieken gecombineerd worden.
Beleidsmatig is er nu behoefte aan betere harmonisatie en validatie van deze technieken. Dit zal uiteindelijk de onzekerheden in de risicobeoordeling verkleinen en de veiligheidsbeoordeling van nanomaterialen betrouwbaarder maken.
Lees volledige tekst (in engels): Dealing with analytical challenges in the safety assessment of food nanomaterials
Milieu
Milieuveranderingen van geavanceerde materialen: gevolgen voor risicobeoordeling en beleid
De eigenschappen van geavanceerde materialen kunnen in het milieu veranderen. Bijvoorbeeld omdat deze materialen in het milieu oplossen of juist samenklonteren. Ook kunnen biologische stoffen uit het milieu eraan blijven plakken. Daarmee kan de verspreiding, persistentie, biobeschikbaarheid en (eco)toxiciteit sterk verschillen van wat in het laboratorium is vastgesteld. Dit maakt de huidige risicobeoordeling die uitgaat van het oorspronkelijke materiaal, onbetrouwbaar.
In de afgelopen jaren heeft de (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) steeds meer het belang erkend om milieuveranderingen mee te nemen in de risicobeoordeling van nanomaterialen en benadrukt het belang van parameters als oplossnelheid en stabiliteit van vaste deeltjes in een oplossing in milieumodellen. Beleidsmatig is het nodig om veranderprocessen expliciet te betrekken bij registratie, door een betere koppelingen te maken tussen experimenten en modellen, en duidelijke richtlijnen te ontwikkelen voor materialen en mengsels die in het milieu van samenstelling veranderen.
Het RIVM vindt dat de huidige beoordelingskaders onvoldoende rekening houden met de dynamiek van nano- en geavanceerde materialen. Deze processen in het milieu zijn essentieel voor betrouwbare blootstellings- en effectbeoordelingen. De ontwikkelingen bij de OESO zijn een stap vooruit, maar verdere praktische uitwerking in regelgeving en testmethoden is nodig.
Lees volledige tekst (in engels): Environmental transformations of advanced materials: implications for risk assessment and policy