Samenvatting

Ozon is een sterk oxiderende agent. Bewijs voor vrije radicalen- of lipideperoxide-gemedieerde toxiciteit is aangetoond en deze mechanismen zijn suggestief voor potentiele chronische toxiciteit. Resultaten van epidemiologisch onderzoek veronderstellen respiratoire symptomen, aspecifieke symptomen en afname van de pulmonaire functie bij blootstellingsconcentraties van 160-200 u g 03/m3 gedurende enige uren. Menselijke blootstelling aan 240 u g 03/m3 gedurende 2,5 uur induceert respiratoire symptomen en ademhalingsmoeilijkheden. Op basis van recente blootstelling en de geobserveerde blootstelling-effect relaties, is ozon beoordeeld als een potentiele bedreiging voor de bevolking van West-Europa, vooral omdat er nauwelijks een veiligheidsfactor aanwezig is.