Product group analysis of clothing and footwear. Towards a circular chain for consumer textiles

Product group analysis of clothing and footwear. Towards a circular chain for consumer textiles

Go to abstract

Samenvatting

Mensen kopen steeds meer kleding en schoenen. Ook gooien ze vaker kleding weg voordat deze is versleten of niet meer past. Door de productie en de verwerking van dit 'afval' ontstaan broeikasgassen, milieuvervuiling en een tekort aan water. Deze problemen zijn vooral te zien in landen waar de kleding wordt gemaakt. De Nederlandse overheid wil dat de kleding- en textielsector in 2050 helemaal circulair zijn. Dat betekent dat kleding wordt gemaakt van gerecyclede materialen en van grondstoffen die mens en milieu zo min mogelijk belasten, zoals duurzaam geteeld katoen. Door de groeiende hoeveelheid kleding en schoenen die mensen kopen en weggooien, is de circulaire keten nog ver weg. Ook is het beleid nog te veel gericht op inzamelen en recyclen, en minder op minder kopen. Om het doel te halen zijn maatregelen nodig van de overheid, bedrijven én consumenten. Het is vooral belangrijk dat er minder kleding en schoenen in snel wisselende collecties wordt gemaakt en gekocht (fast fashion). Ook is het belangrijk dat fabrikanten meer duurzame en gerecyclede materialen gebruiken. Daarnaast moet de kwaliteit van kleding verbeteren zodat het langer meegaat. De overheid kan hierbij helpen door, naast beleid voor recyclen, beleid te maken om minder te kopen en voor een betere kwaliteit van de kleding. En zo de hele kledingketen - van ontwerp tot afval - te verduurzamen. Dat maakt het voor fabrikanten duidelijker in welke materialen en productiemethoden ze bijvoorbeeld kunnen investeren. Ook buiten de kledingketen is beleid nodig. Koopgedrag hangt samen met ontwikkelingen in de samenleving. Door de mogelijkheden om online te shoppen kunnen mensen overal en altijd kleding kopen, vaak tegen lage prijzen. Verder maken social media en reclame het aantrekkelijk om steeds iets nieuws te kopen. Koopgedrag moet daarom een onderdeel zijn van maatregelen, die lange tijd gaan gelden en de hele keten raken. Dat vraagt om bestuurlijk lef. Dit onderzoek is een onderdeel van onderzoek van het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) naar de circulaire economie.

Abstract

People are buying more and more clothing and footwear. They are also increasingly discarding clothing that is not yet worn out or no longer fits. The production and processing of this 'waste' generate greenhouse gas emissions, environmental pollution and water shortages. These problems are particularly visible in countries where the clothing is produced.

The Dutch government's goal is for the clothing and textile sector to be fully circular by 2050. This means that clothing should be produced using recycled materials and raw materials that minimise the burden on people and the environment, such as sustainably grown cotton. Given the growing volume of clothing and footwear that people buy and discard, a circular chain is still a long way off. Current policy is also too focused on collection and recycling and less on consuming less.

To achieve that goal, action is required from the government, companies and consumers. In particular, the production and purchase of clothing and footwear in rapidly changing collections (fast fashion) needs to be reduced. It is also important for manufacturers to use more sustainable and recycled materials. The quality of clothing must also improve so it lasts longer.

The government can help by setting policies not only for recycling but also for reducing consumption and improving the quality of clothing. This would make the entire clothing chain - from design to waste - more sustainable. It would also make it clearer to manufacturers which materials and production methods they could invest in, for example.

Policy is also needed outside the clothing chain. Buying behaviour is influenced by developments in society. Thanks to the possibilities of online shopping, people can buy clothing anywhere and at any time, often for low prices. Social media and advertising make it appealing to keep buying new items. Buying behaviour should be part of policies, that will apply for a long time and affect the complete chain. This requires political courage.

This research is part of broader research by the Netherlands Environmental Assessment Agency (PBL) into the circular economy.

Uitgever

Instituut
Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM