Risico's

Een deel van de zwangere vrouwen heeft deze bacterie, vaak periodiek, zonder er zelf klachten van te hebben. GBSGroep-B-streptokokken-draagsters kunnen hun kind besmetten tijdens de bevalling. Dit gebeurt vooral bij langdurig gebroken vliezen. Een klein deel van deze kinderen wordt ook ziek van de bacterie. GBS-ziekte kan meestal goed worden behandeld met antibiotica.

Risico voor het ongeboren kind

Bij langdurig gebroken vliezen kan besmetting van de foetus optreden.

Risico voor pasgeborene

Pasgeborenen lopen risico op GBS-ziekte (ademhalings- en voedingsproblemen, koorts) en overlijden (ten gevolge van long-, bloed- of hersenvliesinfectie).

Advies

Wanneer het kind extra risico loopt (langdurig gebroken vliezen of dreigende vroeggeboorte) geeft de gynaecoloog uit voorzorg antibiotica.

Naar de pagina Zwangerschap en infectieziekten


Professionals

GBS-screeningsbeleid

Zwangeren met risicofactoren (langdurig gebroken vliezen of dreigende vroeggeboorte) worden gescreend op GBS. Bij een positieve (of onbekende) screening, bij een eerder kind met GBS-ziekte en bij een bewezen urineweginfectie met GBS tijdens de zwangerschap is antibiotica-profylaxe tijdens de baring geïndiceerd.

Het is onbekend of een zwangere die draagster is dat ook in een volgende zwangerschap is. bron: NVOG-richtlijn: preventie van perinatale groep B streptokokkenziekte.

GBS in de urine is in principe een teken van dragerschap. Een urineweginfectie of bacteriurie met GBS duidt op uitgebreide kolonisatie en wordt beschouwd als een risicofactor voor transmissie. De richtlijn van de Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie (NVOGNederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie) adviseert antibiotica-profylaxe in dat geval. bron: NVOG-richtlijn: preventie van perinatale groep B streptokokkenziekte