Antibiotica zijn fantastische middelen om levensbedreigende infecties (zoals een pneumokokkenpneumonie) onder controle te krijgen.

De dreiging van resistente ziekteverwekkers voor de volksgezondheid wordt alom erkend. De bestrijding van infectieziekten wordt lastiger en duurder naarmate meer ziekteverwekkers resistent zijn.

Bewoners van verpleeg- en verzorgingshuizen die drager zijn van een bijzonder resistent micro-organisme (BRMO) worden vaak langdurig verpleegd door verpleegkundigen die ter bescherming een schort, handschoenen en een mondkapje dragen.

Antimicrobiële resistentie vormt een steeds belangrijkere dreiging voor de gezondheidszorg wereldwijd. (1) Het gebruik van antibiotica in mens en dier is een belangrijke risicofactor voor deze toenemende resistentie.

Antibiotica zijn belangrijk bij de behandeling van bacteriële infecties. Sommige bacteriën produceren extended-spectrum β-lactamase (ESBL-) enzymen.

In een artikel over quinolonen en resistentie uit 2012 staat het volgende over veterinair antibioticagebruik: “Veelgebruik leidt tot veel resistentie.

Jaap van Dissel werkte zo’n 30 jaar als infectieziekten-internist en de laatste jaren als hoofdopleider interne geneeskunde bij het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC).

Antibiotica werden in 1928 bij toeval ontdekt door de Schotse arts Alexander Fleming. Zijn vondst luidde een nieuw tijdperk in. Een tijdperk waarin mensen niet meer dood gingen aan eenvoudige infecties en koorts.

Steeds meer bacteriën ontwikkelen resistentie tegen antibiotica. Dat betekent dat sommige infecties slecht of, in sommige gevallen, helemaal niet meer kunnen worden behandeld.

Meticillineresistente Staphylococcus Aureus (MRSA) wordt beschouwd als een bijzonder resistent micro-organisme (BRMO), omdat het resistent is tegen behandeling met de meest gebruikte antibiotica.