De grootste uitbraak van Q-koorts wereldwijd was van 2007 tot en met 2010 in Nederland. Op deze pagina vindt u een overzicht van die periode. 

Hier vinden zorgprofessionals informatie over Q-koorts, zoals de LCI-richtlijn Q-koorts en diagnostiek Coxiella burnetii.

Actualiteiten over Q-koorts in NederlandDe grafiek hieronder geeft actuele cijfers (deze worden maandelijks bijgewerkt). Bij patiënten met longontsteking wordt meestal niet getest of Q-koorts de oorzaak is. Daarom is het aantal gemelde patiënten lager dan het werkelijke aantal acute Q-koorts patiënten. Zie ook: Staat van Zoönosen 2024 voor aanvullende informatie over de Q-koorts meldingen.

Tussen 2018 en 2021 ondersteunde het RIVM huisartsen om patiënten met chronische Q-koorts op te sporen. Mensen met hartklep- en vaataandoeningen of met een verzwakte afweer kregen een uitnodiging van hun huisarts voor dit onderzoek.

Chronische Q-koorts is een ziekte die soms pas maanden of jaren na besmetting met de Q-koortsbacterie wordt vastgesteld. Mensen die chronische Q-koorts hebben kunnen ernstige klachten krijgen en zelfs overlijden. Mensen met hartklep- en vaataandoeningen of met een verzwakte afweer hebben meer kans op chronische Q-koorts.

Soms houden mensen nog langere tijd ernstige vermoeidheid en andere kenmerkende klachten na een acute Q-koortsinfectie. Dit heet Q-koortsvermoeidheidssyndroom.

D. Bontje (CVI)

Prof. D. Raoult (Mediterranée Infection)

R. Massung (CDC)