De meldingsplicht voor instellingen volgens artikel 26 van de Wet publieke gezondheid (Wpg) bestaat al geruime tijd. In de afgelopen decennia hebben diverse ontwikkelingen plaatsgevonden in de maatschappij en bij instellingen, die voor het Landelijk Overleg Infectieziektebestrijding (LOI) aanleiding waren een heroriëntatie op deze meldingsplicht te initiëren. Daaropvolgend hebben wij onder professionals in infectieziektebestrijding (IZB) de huidige context (relevante ontwikkelingen, knelpunten en helpende factoren), de visie op het doel van de meldingsplicht en de visie op een eigentijdse invulling van hun taken, rollen en verantwoordelijkheden geëxploreerd. 

Het betrekken van burgers bij uitbraakmanagementbeleid is waardevol om verschillende perspectieven in de samenleving te begrijpen, en mee te nemen in de afwegingen voor het maken van beleid. Bovendien kan het bij burgers het begrip van besluitvorming verbeteren.

Een dierenartsassistente krijgt de naald in haar duim tijdens bloedafname bij een hond verdacht van leishmaniasis. Wat is dan het risico op zoönotische transmissie van Leishmania? Welke maatregelen zijn nodig? En hoe vaak komt leishmaniasis eigenlijk voor bij honden in Nederland? Dit artikel beschrijft de opvolging van het prikaccident.

Bij woonvoorzieningen of dagvoorzieningen voor mensen met een verstandelijke beperking hebben infectieziekte-uitbraken veel impact op cliënten en medewerkers. Toch zijn de infectiepreventiemaatregelen vaak niet op orde. Dit onderzoek biedt inzicht in de mate van kennis, praktijkervaring en behoefte op het gebied van infectiepreventie bij medewerkers in dagvoorzieningen in de verstandelijk gehandicaptenzorg.

Het Rijksvaccinatieprogramma (RVP) is officieel gestart in 1957. Het heeft als hoofddoelstelling het voorkómen van ziekte en sterfte door middel van vaccinaties. Vanaf 2024 beschermt het RVP kinderen tegen 13 infectieziekten.

De bestrijding van een uitbraak van een infectieziekte binnen zorginstellingen voor mensen met een verstandelijke beperking is vaak complex: nabijheid is van levensbelang en tegelijkertijd de belangrijkste risicofactor voor verdere verspreiding. Vaak is sprake van meerdere, deels tegenstrijdige belangen en evenzoveel rechten, plichten en verantwoordelijkheden. De fysieke gezondheid moet zich verhouden tot andere waarden, zoals nabijheid, veiligheid en welzijn. Weloverwogen reflectie op uitbraakbestrijding is daarom essentieel. Met dit artikel geven wij een handreiking om tot deze weloverwogen besluitvorming te komen, toegespitst op infectiepreventie binnen zorginstellingen voor mensen met een verstandelijke beperking.

Binnen de gezondheidszorg is het voorschrijven van recepten middels een elektronisch voorschrijfsysteem (EVS) de norm geworden. Meerdere GGD'en daarentegen schrijven nog veel medicatie handmatig voor. Denk hierbij aan profylaxe voor contacten bij de infectieziektebestrijding, noodbehandeling of chemoprofylaxe bij de reizigersadvisering en behandeling van seksueel overdraagbare aandoeningen bij het Centrum Seksuele Gezondheid.

Verpleeghuisbewoners wonen in een omgeving waarin veel verpleegkundige en verzorgende handelingen plaatsvinden. Daardoor is er een grote kans op transmissie van micro-organismen en blootstelling aan infectieziekten.

In december 2022 nam een 29-jarige man contact op met de afdeling Algemene Infectieziekten van de GGD Amsterdam. Dit in verband met post-expositieprofylaxe (PEP) na gelopen rabiësrisico. De man was eind november tot bloedens toe op zijn pols gekrabd door een hond in India.