Het aantal chlamydia-diagnoses in Nederland neemt toe. Maar komt dat door meer transmissie of betere opsporing? In dit onderzoek kijken we of antistoffen gebruikt kunnen worden om in te schatten welk deel van de bevolking ooit een chlamydia-infectie heeft doorgemaakt, welke trends over de tijd hierin zichtbaar zijn en welke factoren samenhangen met seropositiviteit.

Evenementenorganisaties kunnen adviezen van de GGD ontvangen over de locatie van watertappunten, maar wetenschappelijk onderzoek naar de invloed van de locatie (dichtbij sanitair versus apart van sanitair) ontbreekt. Dit onderzoek had als doel te bepalen of de locatie van kranen geassocieerd is met fecale contaminatie en of deze contaminatie tijdens een evenement verandert. Enterobacteriaceae werden als indicatororganisme gebruikt. We zien dit onderzoek als een eerste aanzet voor het verkrijgen van beter begrip.

Bij twee patiënten in een ziekenhuis werd kort na elkaar MRSA gekweekt uit klinisch materiaal. Zij hadden hetzelfde MLVA-type, -complex en -profiel, maar in het ziekenhuis was geen epidemiologische link. Wel bleken de patiënten dezelfde huisarts te hebben. Samen brachten de afdelingen infectiepreventie van het ziekenhuis en de GGD het cluster in kaart en konden zij verdere verspreiding voorkomen.

In 2023 was er op meerdere dagopvanglocaties voor gehandicapte kinderen en jongvolwassenen een uitbraak van het hepatitis A-virus. Hadden deze uitbraken met elkaar te maken? En hoe pak je de bestrijding aan? PCR op feces bleek uitkomst te bieden. Dankzij deze niet-invasieve diagnostiek konden cases aan elkaar gelinkt worden (of juist niet).

In 1856 promoveerde Dr. T.F. Reddingius in Groningen op de koepokinenting. Hij beschreef problematiek die ook nu nog speelt: anti-vaxargumenten en vaccinatieplicht. Hij bestreed de Franse militair H. Carnot, die meende dat pokkenentingen een vorm van buiktyfus veroorzaakten en zouden leiden tot onvruchtbaarheid. Reddingius toonde aan dat Carnots stellingname volgde uit een methodologisch onjuiste interpretatie van statistische gegevens.

September 2023 was er een influenza A-uitbraak in een verpleeghuis in Rotterdam. De GGD meldde de uitbraak bij het RIVM en startte een uitbraakonderzoek. Hierbij werd o.a. whole genome sequencing (WGS) van de influenzapositieve humane testen uitgevoerd. Verder werd rioolwateronderzoek gestart om ‘stille circulatie’ te meten en als aanvullende indicatie van de effectiviteit van de interventies.

In 2023 had een aantal mensen met tekenencefalitisvirusinfectie Terschelling als bron. Is het virus inderdaad aanwezig op het eiland? En hoe doe je daar onderzoek naar? Om hierachter te komen, deed GGD Fryslan samen met het RIVM en Staatsbosbeheer veldonderzoek naar teken op Terschelling.

In de eerste helft van 2024 was er een mazelenuitbraak in Zuidoost-Brabant. Deze uitbraak betrof 55 kinderen en 8 volwassenen, verdeeld over zes gemeenten in de regio Eindhoven. Epidemiologisch uitbraakonderzoek en sequentieanalyse onderbouwden de hypothese dat er twee verschillende clusters tegelijk waren.

Digitaal brononderzoek heeft voor- en nadelen. Hoe denken Nederlandse patiënten over digitaal brononderzoek? Dit artikel beschrijft een kwalitatief onderzoek naar de bereidheid van patiënten tot digitaal brononderzoek bij de infectieziektebestrijding in Twente.