Een hoogspanningsstation verbindt verschillende delen van het elektriciteitsnet. Het kan schakelen en de spanning verlagen.  Dat noemen we transformeren. Het kan ook de stroom verdelen over verschillende uitgaande verbindingen. Deze kunnen boven- of ondergronds zijn. De sterkte van het magneetveld in de buurt van een hoogspanningsstation hangt af van de stromen die er lopen. De sterkte hangt ook af  van de componenten op het station. En van de inrichting van het station. Het magneetveld in de buurt van een hoogspanningsstation heeft een grillig verloop. Bij het hek van een station ligt de sterkte van het magneetveld tussen 0 en ongeveer 25 microtesla. In figuur 3 ziet u de magneetveldcontour van het hoogspanningsstation Almere. Figuur 3 Magneetveldcontour (0,4 microtesla) voor het 150 kV hoogspanningsstation Almere. De magneetveldcontour is donkergroen, het hek rond het station is zwart (bron: RIVM-rapport  Magneetvelden bij hoogspanningsstations en opstijgpunten)  

In een ondergronds kabelbed liggen geïsoleerde hoogspanningskabels. Deze liggen meestal op ongeveer anderhalve meter onder het maaiveld . Omdat de grond het magneetveld niet tegenhoudt, is er ook bovengronds een magneetveld aanwezig. De sterkte van het magneetveld in de buurt van ondergrondse hoogspanningskabels hangt niet alleen af van de stroom die door de kabels gaat. De sterkte hangt ook af van de  diepte en de manier waarop de kabels in de grond liggen, bijvoorbeeld naast elkaar of in driehoek. Direct boven de kabels is het magneetveld het sterkst. De sterkte kan voor kabels op 1,2 meter diepte variëren tussen ongeveer 5 en 50 microtesla. Verder van het kabelbed neemt de magneetveldsterkte af. Deze afname gaat sneller dan bij een bovengrondse hoogspanningslijn. Als de kabels op grotere diepte liggen, bijvoorbeeld bij een boring op 10- 15 meter diepte, zal het magneetveld boven de grond ook lager zijn. Figuur 2 laat het magneetveldprofiel van ondergrondse kabels zien die op 1,2 meter diepte naast elkaar liggen. Om dit te vergelijken, hebben we  het profiel van de bovengrondse 380 kV lijn uit figuur 1 opgenomen. Voor andere ondergrondse kabels en op andere locaties ziet het profiel er anders uit.

Bij een bovengrondse hoogspanningslijn hangen meestal drie bundels met draden links en drie rechts aan de mast. De sterkte van het magneetveld in de buurt van een hoogspanningslijn hangt niet alleen af van de stroom door de draden. De sterkte hangt ook af van de afstand tot de draden. En van de manier waarop de draden aan de mast zijn opgehangen. De magneetveldsterkte is het hoogst dichtbij het hart van de hoogspanningslijn. Daar ligt de veldsterkte tussen ongeveer 4 en 10 microtesla. Verder van de hoogspanningslijn neemt de magneetveldsterkte af. In figuur 1 ziet u een voorbeeld van het verloop van de veldsterkte in de buurt van drie verschillende hoogspanningslijnen. Een van  380 kV en twee verschillende lijnen van 150 kV. Voor andere hoogspanningslijnen en op andere locaties ziet het profiel er anders uit.

In het dagelijks leven wordt iedereen in meer of mindere mate aan elektromagnetische velden blootgesteld. De informatie op deze pagina is bedoeld voor mensen die zich afvragen hoe sterk deze velden zijn en zich zorgen maken over de mogelijke gevolgen voor hun gezondheid.

De Netkaart geeft een overzicht van de Nederlandse bovengrondse hoogspanningslijnen en de indicatieve magneetveldzone rondom die lijnen.

Magneetvelden hebben effecten op het menselijk lichaam. Sommige effecten treden tijdens of kort na blootstelling op, die noemen we acuut. Mogelijk zijn er ook effecten die na langdurige blootstelling op de langere termijn optreden.

Het RIVM heeft een handreiking gemaakt om de breedte van de magneetveldzone bij bovengrondse hoogspanningslijnen te berekenen.