We houden interviews om de resultaten van de vragenlijst beter te kunnen begrijpen. Ook kunnen we met interviews inzichten ophalen bij groepen die met de vragenlijst niet goed worden bereikt. 

De interviewdata zijn gebaseerd op interviews met 31 respondenten, die zijn geselecteerd uit ronde 1 van het vragenlijstonderzoek van het RIVMRijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu en GGDGemeentelijke Gezondheidsdienst GHORGeneeskundige Hulpverleningsorganisatie in de Regio. Bij de selectie van respondenten is rekening gehouden met zoveel mogelijk variatie in leeftijd, opleidingsniveau, regio,  en het navolgen van de maatregelen.  De interviews hebben waardevolle inzichten en verhalen opgeleverd. Hieronder geven we een korte impressie van resultaten van deze eerste interviewronde. 

Interviews ronde 1

De interviews zijn telefonisch afgenomen in de periode van 1 tot en met 6 mei 2020. 

Algemene indruk

De meeste geïnterviewden zeggen dat het goed met ze gaat en weten zich aan de maatregelen te houden. Dit kost wel de nodige moeite. Bijna iedereen mist de face-to-face sociale contacten. Een derde ervaart moeilijkheden, wat varieert van het soms hebben van een dipje of zorgen over de toekomst tot het ervaren van eenzaamheid of rouw door verlies van een naaste door corona.

Risico-inschatting

Een meerderheid van de geïnterviewden (inclusief mensen met een kwetsbare gezondheid) denkt dat de kans klein is dat ze zelf besmet raakt of dat zij anderen zullen besmetten. Als meest genoemde reden noemen ze dat ze de maatregelen naleven. Mogelijk hebben deze mensen ervoor gekozen om de maatregelen op te volgen, omdat ze aanvankelijk dachten een hoge kans te hebben om besmet te worden of anderen te besmetten. Met het naleven van de maatregelen gaan mensen ervan uit dat ze de kans op besmetting verkleinen. Interessant is dat de helft van de mensen die aangeven een kleine kans op besmetting te hebben doordat ze de maatregelen goed naleven, ook verwachten dat de gevolgen niet ernstig zijn als ze toch besmet worden. Ze verwachten niet heel ziek te worden omdat ze naar eigen zeggen gezond en fit zijn. Voor deze groep lijken er andere redenen te spelen om zich aan de maatregelen te houden.

Het kleine aantal mensen dat de kans groot acht om zelf besmet te worden of anderen te besmetten, verwacht dit omdat ze op plekken komt waar veel mensen zijn (bijvoorbeeld het OVopenbaar vervoer of de supermarkt) of een beroep uitoefenen waarbij er contact is met anderen. Zo noemt een jonge geïnterviewde dat er in de supermarkt kans is dat je besmet raakt, omdat het soms lastig is om afstand te bewaren. Hij probeert de kans op besmetting dan te verkleinen door snel langs iemand heen te lopen.

Toekomst

Bijna alle geïnterviewden geven aan de maatregelen alleen vol te kunnen houden als er meer bewegingsvrijheid komt, perspectief wordt geboden en mogelijkheden komen voor sociale contacten.

  • Een van de geïnterviewden noemt zelfs dat ze de maatregelen nog wel vol kan houden totdat er een vaccin op de markt is. Ze geeft aan dat haar opa naar het front moest tijdens de Tweede Wereldoorlog en dat van ons nu slechts gevraagd wordt om op de bank te gaan zitten en Netflix te kijken, wat volgens haar toch niet zo lastig kan zijn.

Meer dan de helft van de mensen maakt zich geen zorgen over de eigen toekomst of de toekomst in het algemeen. Als mensen wel zorgen hebben, dan gaan die over baan, financiën, gezondheid van zichzelf of familie of over een nieuwe uitbraak.

  • Zo was er een man van 64 die bang is dat als de regels versoepeld worden dat mensen dan denken dat het achter de rug is, het virus weer terugkomt en we weer helemaal terug bij af zijn. Ook was er een vrouw van 24 jaar die na de afronding van haar studie  op zoek wilde gaan naar een nieuwe uitdaging, maar nu niet meer zo bezig is met toekomstplannen en voor haar gevoel bijna stil staat.

De helft van de geïnterviewden ziet de anderhalvemetermaatschappij op de langere termijn voor zich, mits er meer ruimte is voor sociale activiteiten.

  • Zo geeft een vrouw van rond de dertig aan dat een anderhalvemetermaatschappij afstandelijk voelt, maar wel iets is waar we maar aan moeten geloven. Voor een man van begin twintig is het geen schrikbeeld, mits het op termijn wel mogelijk is om weer eens naar een restaurant te gaan.

De andere helft lijkt het praktisch of sociaal niet haalbaar.

  • Zo denkt een man van rond de zestig dat veel dingen er niet op gemaakt zijn, zoals sportevenementen, bioscopen en concerten. Hij verwacht ook dat de maatregelen uiteindelijk zullen verwateren en mensen steeds makkelijker worden.

Meerdere geïnterviewden noemen de anderhalvemetermaatschappij een verarming van de samenleving. Mensen hebben behoefte aan persoonlijk contact en aanraking.