De gemiddelde effectieve dosis per inwoner per jaar wordt verkregen door het aantal keer dat een onderzoek is uitgevoerd in het betreffende jaar te vermenigvuldigen met de gemiddelde effectieve dosis die dat type onderzoek aan de patiënt geeft en deze uitkomst te delen door de bevolkingsomvang van dat jaar.

Op dit moment verzamelen wij nieuwe gegevens over de hoeveelheid straling die gemiddeld gebruikt wordt bij radiologische onderzoeken in Nederlandse zorginstellingen. Eind 2022 publiceren wij met terugwerkende kracht data over de blootstelling aan straling van de bevolking door radiologische onderzoeken voor het jaar 2019 en 2020, zie ook webpagina “Blootstelling aan straling in de gezondheidszorg. Voor het jaar 2019 publiceert het RIVM wel nieuwe data over het aantal uitgevoerde onderzoeken.

In 2018 is de gemiddelde effectieve dosis per inwoner als gevolg van intramurale röntgenverrichtingen (exclusief CT) geschat op 0,31 mSv millisievert (millisievert). De gemiddelde effectieve doses voor de verrichtingen zijn voornamelijk afkomstig uit het Demonstratieproject Patiëntendosimetrie radiologie, welke gecorrigeerd zijn op basis van ICRP International Commission on Radiological Protection (International Commission on Radiological Protection)-103 (zie ook Maat voor de stralingsbelasting). Onder de angiografie onderzoeken vallen zowel diagnostische als interventie angiografieën. Onderzoeken in de categorie 'hand/bucky' (exclusief thorax) worden het meest uitgevoerd. Maar door de lage gemiddelde effectieve dosis per verrichting hebben deze onderzoeken een geringe bijdrage aan de gemiddelde effectieve dosis per inwoner.

Figuur 1 Een overzicht van de onderzoeksfrequentie in 2017,2018 en 2019 en een overzicht van de gemiddelde effectieve dosis per verrichting en de gemiddelde effectieve dosis per inwoner voor verschillende radiologische onderzoeken in 2017 en 2018.  De gemiddelde effectieve dosis en de gemiddelde effectieve dosis bij DEXA is heel laag. Daarom is hier geen balkje zichtbaar.

In 2016 is besloten om alle botdensitometrische onderzoeken op te nemen in een nieuwe categorie DEXA onder de radiologische verrichtingen. In deze categorie zijn zowel de botdensitometrische onderzoeken opgenomen die eerder onder de nucleaire geneeskunde vielen als de botdensitometrische onderzoeken die onder de radiologische verrichtingen vallen. De reden om deze nieuwe catagorie ‘DEXA’ op te nemen onder de radiologische verrichtingen is dat deze onderzoeken tegenwoordig met radiologische apparatuur worden verricht.